Ze ontploffen in je gezicht, de blow ups op steigerdoeken en schuttingen die delen van de stad aan onze ogen onttrekken. Achter de reusachtige foto’s bevinden zich lelijke woonwijken, stukken braakliggende grond, bouwputten en drukke verkeersaders. Ze worden aan onze ogen onttrokken; we krijgen er larger than life-afbeeldingen voor terug met daarop gefotoshopte beelden van perfecte architectuur, idyllische landschappen en glamourfoto’s van actrices en modellen. Vanwaar die decors? Wat mogen we niet zien, en waarom niet? De Maastrichtse fotograaf Theo...
Related Posts
