Liefde op het eerste gezicht

met onderzoek bezig te zijn. Als je dat goed doet, is het eigenlijk het halve werk. Bij mijn afstudeerproject blijkt het trouwens noodzakelijk. Al is het alleen maar om duidelijk te krijgen hoe oud de watertoren die erin centraal staat nu precies is. Sommige bronnen hebben het over 1850. Ikzelf denk dat het gebouw, afgaande op de stijl en toegepaste materialen, eerder een jaar of tachtig later is neergezet. Maar zeker weet ik het nog steeds niet. De watertoren staat in het Belgische Huy aan de het riviertje de Hoyoux en hoorde bij een inmiddels gesloopte papierfabriek. Twee à drie jaar geleden zag ik hem voor het internet. Het was liefde op het eerste gezicht: het sobere en tegelijk toch ook het monumentale van de 25 meter hoge constructie. Ik wist meteen: dit wordt mijn afstudeerobject. In de toren is nu een loft, er woont een Francaise die het gebouw als tweede huis gebruikt. In mijn afstudeerscriptie stel ik me voor dat de toren de functie van restaurant krijgt. Op het grondplan van de gebouwen van de eigenlijke paperfabriek zet ik nieuwe gebouwen, een stuk lager dan de oorspronkelijke, die plek moeten gaan bieden aan een papiermuseum. Maar het gaat ook over de hele omgeving. Eigenlijk ben ik een groot stuk dal opnieuw aan het inrichten. Veel werk, maar mooi werk.”