Limbopop – de paradox

naar een dure studio. Promoten gaat gemakkelijk via sociale media. Het maakt het aanbod popmuziek enorm groot. Met als gevolg dat de meeste bandjes ten ondergaan in de massa. Nog maar een paar jaar geleden was het moeilijker je muziek onder de aandacht te brengen, maar als dat lukte viel je meer op.” Volgens Peters komt het er op aan om op het juiste moment met de juiste sound te komen en de tijdgeest te vangen in liedjes en uiterlijk vertoon. Zoals The Beatles in de jaren zestig deden, The Sex Pistols midden jaren zeventig en Nirvana begin jaren negentig. De vraag dient zich aan welke Limburgse popsterren een grote slag naar het sterrendom kunnen maken? DeWolff, het trio rond Pablo van de Poel uit Geleen, maakt kans met hun stoere retrorock. Audiofeel maakt kans, net als The Mad Trist uit Maastricht, ook al heeft die band na het vertrek van drummer Daan Koene een pauze ingelast. Remco Eijssen, winnaar van festival Nu of Nooit met Mindfold in 2005, voert tegenwoordig de populaire rockband Colossa aan. “We zijn door 3voor12 en 3FM opgepikt”, vertelt hij. “Bij Mindfold moesten we het hebben van interviewtjes in de krant, met Colossa van VPRO’s popportal 3VOOR12 en de radio. We richten ons vooral op de sociale media. Het publiek is veel gemakkelijker bereikbaar. Via bandcamp.com kan iedereen naar onze debuutplaat luisteren. Zoiets bestond vijf jaar geleden nog niet.” Er zijn allerhande theorieën over waarom de ene band succesvol is en de andere niet. Paul McCartney beweert dat vrouwelijke fans de populariteit van een band bepalen. Hij wist dat het goed zat met The Beatles toen hij de horden meiden voor het eerst hoorde krijsen. Afzetten tegen de gevestigde orde scoort ook, zo bewezen The Sex Pistols. En positieve muziek verkoopt beter dan doem, beweren andere geleerden. Hoewel? De grunge van Nirvana deed qua populariteit niet onder voor de zomerpop van The Monkees twintig jaar eerder. Marike Peters: “Niemand heeft hét recept. Als ik het wist, zou ik schatrijk zijn. Wel kan ik bandjes het volgende advies geven: zoek een eigen weg, zorg dat je opvalt.” Remco Eijssen van Colossa meent dat Limburgse bands het per definitie moeilijker hebben. “Ik woon tegenwoordig in Utrecht. Dat is lekker dicht bij Hilversum. Dat is toch een voordeel. Het is hier ook gemakkelijker om aan shows te komen vanwege de centrale ligging. In de provincie zie je bovendien bands vaak uit elkaar vallen zodra een of meerdere leden wegtrekken om te gaan studeren of werken. ” De hitparade laat het niet zien, maar de popscene in Limburg is springlevend, zegt Peters. Bij de Stichting Popmuziek Limburg zijn maar liefst vijfhonderd bands bekend. Het popklimaat is volgens haar de laatste jaren zienderogen verbeterd. De Nieuwe Nor in Heerlen timmert flink aan de weg, net als de Muziekgieterij in Maastricht. Nieuwe bandjes schieten als paddenstoelen uit de grond. “Maastricht was van oudsher nauwelijks vertegenwoordigd in de finale van Nu of Nooit. Dit jaar had de Muziekgieterij met The Dying Hippo’s en Lesoir twee bands in de finale staan.” Onder invloed van internet verandert de popmuziek. Grenzen vervagen, constateert Remco Eijssen. “Vroeger zag je altijd dezelfde mensen tijdens optredens.” Marike Peters: “Parkstad stond vroeger bekend als metalregio. Dat is veranderd door de invloed van internet en sociale media. Jongeren luisteren naar zowel rock als elektro. Ook opvallend: het genre singer-songwriter beleeft een opmars, wellicht door het succes van iemand als John Mayer. En de kwaliteit wordt beter, mede doordat er meer mogelijkheden zijn om muzieklessen te nemen en te oefenen.” http://www.youtube.com/watch?v=qZZO3XyYZzw Dialectpop: stilte voor de storm? ”Rebzjie.” Marike Peters hoeft niet lang na te denken op de vraag wie dialectpop in Limburg aanvoert. De Maastrichtse rapband Rebzjie treedt in de voetsporen van de onlangs ontbonden stadgenoot Pikkatrillaz. “Ze krijgen veel airplay bij L1, hebben zelfs een carnavalshitje gescoord met het nummer Petik. Ook in de gaten houden: Van Gelder, een melodieuze dialectband uit Venlo.” L1-presentator Henk Hover noemt ook Van Gelder als opvallende nieuwkomer. “Bands komen en gaan. Voorheen had je Neet oet Lottum in Venlo, nu Van Gelder.” Het valt Hover op dat het rustig is in het dialectgenre singer-songwriters. Ton Engels, Arno Adams en Gé Reinders maken al jaren de dienst uit, aanwas dient zich nauwelijks aan. Jos Hol komt met een nieuwe cd, zegt hij na even nadenken. Maar ook dat is een oudgediende. “Het genre lijkt zich in een vacuüm te bevinden. Muzikanten zijn zoekende. Wie weet is het stilte voor de storm.”