Made in de Warande

op het kasteelpark (de ‘warande’) en het grootse twaalfde-eeuwse kasteel. De Houten Zaal – zo genoemd vanwege de houten panelen tegen de muren – is op de tweede verdieping bovenop theaterzaal de Kuub gebouwd. Het is de fraaie oefen- en experimenteerplek van de theatermakers die werken in de schouwburg. Makers die in de Warande resideren, mogen er één tot vijf weken werken. “Alles is hier aanwezig, de techniek, een zachte, zwevende vloer, ideaal voor dansers en acrobaten, en een tribune voor zeventig mensen”, zegt theater-, circus en dansprogrammeur Bert Heylen. “Het is een van de weinige theaterzalen waar je kunt spelen en repeteren met daglicht. Het podium is 10 bij 12 en ideaal om te oefenen voor de grote zaal. En als je de zwarte gordijnen gebruikt heb je meteen een black box.” Als een gezelschap repeteert in deze zaal en in première gaat in de Warande, krijgt de voorstelling het label Made in de Warande, een concept dat nu vijf jaar bestaat. “Het kunnen jonge talenten zijn zonder geld voor een professioneel lichtplan of de huur van een zaal, maar ook bekendere namen. Ze kunnen hier in alle rust werken. Maar de bedoeling is ook om een band te creëren met de makers, en dat ze het liefst later terugkomen in onze programmaboekjes.” Een voorbeeld is de Portugese choreograaf Helder Seabra. “Die heeft vijf jaar geleden als jong talent hier zijn eerste voorstelling gemaakt. Inmiddels is hij wereldwijd veel gevraagd, en staat hij in januari bij ons weer op het programma.” Enkele andere artiesten die bij de Warande in residentie gingen: danseres en choreografe Lisbeth Gruwez, theatermaker Kris Verdonck en de inmiddels beroemde choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui, die in 2012 Puzzle maakte in de Warande. In het komende seizoen staan vijf voorstellingen op de rol voor Made in de Warande. Theatertekstschrijver Paul Govaerts, docent bij Kaaiman, de theateropleiding van de Warande, gaat aan de slag met acteertalent uit de regio. Hij vroeg Piet Goddaer, alias Ozark Henry, de muziek te schrijven. Ook Fabian Thomé Duten – een Franse danser en choreograaf met een flamenco-achtergrond – komt werken in Turnhout, net als illusionist en goochelaar Tim Oelbrandt en Charlotte Verlinden en Charlotte Wellens uit Turnhout, die een absurde theatervoorstelling voorbereiden met de grensverleggende jongleurs Michiel Deprez en Pieter Visser. Als laatste, but not least, komt ook Alexander Vantournhout (1989) aan een Made in de Warande-productie werken. Vanuit het West-Vlaamse Roeselare streek de danser en choreograaf tot nu voor elke voorstelling een aantal weken neer in de Warande. Vantournhout doorliep een circus- en dansopleiding en opereert – met goed gevoel voor humor – op de grens van dans, acrobatie en circus en gooit hier hoge ogen mee in binnen- en buitenland. “Ik voel me nauw verbonden met de Warande”, zegt Vantournhout. “Bert Heylen was één van de eerste programmatoren van de grote huizen die mij in 2012 een residentie aanbood. Sindsdien repeteerden en speelden we in de Warande met elke voorstelling. En sinds vorig jaar zetelt Bert ook in de Raad van Bestuur van onze compagnie. De Warande is één van de weinige toonaangevende huizen die hedendaags circus, dans, en ander hybride werk al van bij het begin af aan programmeert. Omdat het huis nu relatief goed met mijn werk vertrouwd is, volgen er vaak artistiek uitdagende gesprekken.” Vantournhout is veel in het buitenland, zoals nu in Frankrijk, waar hij ook repeteert in black boxes. “Dat is in een laat stadium noodzakelijk, maar de Houten Zaal is in dat opzicht bijzonder, omdat ze daglicht aanbiedt, met op de tweede verdieping een prachtig uitzicht, en tegelijk ook technische mogelijkheden bezit, en verduisterd kan worden. Zo blijft onze vitamine D op peil, zijn we gelukkig, en krijgen we toch ons werk geklaard aan het einde van de dag.” In de Warande gaat Vantournhout na drie solo’s werken aan zijn eerste groepschoreografie: Red Haired Men, geïnspireerd op het werk van de Russische absurdist Daniil Charms, die 22 november in première gaat. Een dag in de Warande ziet er voor de West-Vlaming vaak als volgt uit: “We warmen ongeveer anderhalf uur op. Ook met zelfontworpen spelletjes zoals Phurbal, een soort van pingpong met een tennisbal. Daarna volgt er een fysieke ochtend van beweging en acrobatie. Dan koken we vaak zelf, en gaan we op zoek naar een hippe koffiebar. In de namiddag brainstormen we samen, repeteren we teksten en choreografieën.” En ook ideaal aan een residentieplek in het theater: “’S avonds pikken we als het lukt nog een voorstelling mee.” warande.be