Met de broek op de schoenen

Als kind droomde Jeroen Berwaerts ervan beroemd te worden. Als zanger of als muzikant. Uiteindelijk is het gelukt, hij is bijvoorbeeld Big in Japan. “Een trompettist en angst, dat gaat niet samen.” Hij is wat je noemt een wereldburger geworden. Trompettist Jeroen Berwaerts (Hasselt, 1975) doceert in Hannover, heeft een vaste plek in de Stockholm Chamber Brass en toerde als solist het afgelopen half jaar drie keer door Japan. Hij woont met zijn gezin in Boedapest. “Ik ben zoveel op...

reis dat het eigenlijk niet meer uitmaakt waar ik woon Zijn vader bracht ooit een trompetje voor hem mee, en de eerste tonen wezen hem de weg naar de toekomst. De trompet past hem zo goed, omdat hij nogal extravert is. “Er is geen instrument, behalve misschien de trombone, dat zo open en eerlijk is. Je speelt als het ware met de broek op je schoenen. Een trompettist en angst, dat gaat niet samen. Dat hoor je meteen.” Via de conservatoria in Brussel (trompet) en Gent (zang) kwam hij, met al een paar prachtige prijswinnende veren op zijn hoed, in Karlsruhe terecht. Daar kreeg hij les van trompetvirtuoos Rheinhold Friedich. De Japanse componist Toshio Hosokawa schreef een stuk voor Berwaerts, op de première in 2013 speelde hij het met de philharmonie van Tokio. Waarom houdt men in Japan zoveel van zijn trompetspel? “Mijn sterke kant schuilt in de emotie. Ik ben niet bang om fouten te maken, ik speel met ziel en risico. Misschien dat mijn populariteit in Japan zich laat verklaren doordat Japanners hun emoties juist voor zich houden.” Im Nebel is geïnspireerd door het gelijknamige gedicht van Hermans Hesse. De trompet is de stem van de wandelaar, het orkest neemt de natuur en de mist voor zijn rekening. In de mistige wereld mijmert de trompet over een rijk verleden en een gigantische storm. De instrumenten in het orkest beschrijven ragfijne, ronde lijntjes als in de Japanse kaligrafie. Berwaerts: “Hosokawa laat dit stuk super zacht beginnen en eindigen en daar tussen in zit de nodige bombast. Hij gebruikt andere kleuren die ik bereik met bijvoorbeeld dempers. Ik zing ook in de trompet. Al zal het publiek dat niet meteen als zodanig herkennen. Het maakt dit stuk in elk geval heel fragiel, zeker als ik de dialoog aan ga met de dwarsfluit.” Zingen geblazen. Wagner, Hosokawa en Mendelssohn door philharmonie zuidnederland olv Klaus Peter Flor met o.a. Jeroen Berwaerts. Op 4 maart om 20.00 uur in Maastricht, op 5 maart om 20.15 uur in Eindhoven en 6 maart om 14.30 uur in Den Bosch. philharmoniezuid.nl Foto: Sebastian Schulz

Related Posts