In het Kunstmuseum in Den Haag zag ik een mooie duo-tentoonstelling van Piet Mondriaan en Hilma af Klimt. Enerzijds bomen die alsmaar abstracter werden, anderzijds zwanen die vergroeiden tot kleurcirkels. Beide kunstenaars werden in hun beginjaren gedreven door godsdienstige en/of spirituele gronden, maar waar Mondriaan al snel het beeld prefereerde, liet Klint met teksten en symbolen ook later haar persoonlijke verhaal meespelen. Goede kunst is tijdloos, wordt weleens gezegd. Doch de tijd waarin bovenstaande kunstenaars werkten, heeft grote invloed gehad...
