Als twintiger zag ik het Stedelijk Museum in Amsterdam wel zo’n beetje als het Walhalla van de moderne kunst. Als er weer eens een bijzondere expo in het nieuws was, kroop ik in mijn knalrode Peugeotje, tufte dik twee uur via autosnel- en rijkswegen naar het Museumplein waar in de buurt altijd wel ergens een ‘gratis’ parkeerplekje was, om vervolgens de beroemde trap in het museum te bestijgen. Na één van deze bezoeken, ben vergeten welk, belandde ik in een...
