Aan de kerstborrel sprak ze over het tempo waarin de afgelopen jaren voorbij gegaan zijn. Ik moest beamen dat ook in mijn beleving de tijd er een moordend tempo op na heeft gehouden. Feitelijk onzin natuurlijk, maar het voelt wel zo. Terwijl ik mijn werk in stock weer eens reorganiseer, stuit ik op een paneeltje uit 2015, getiteld “Benenen”. De titel is nog te zien, doch de rest van “het schrift” blijft voor mij onbegrepen. Wat ik wel nog proef,...
