In het dorp waar ik opgroeide, was het duivenmelken een veelvoorkomend tijdverdrijf. Zo zie ik de vader van een schoolvriendje nog zitten in de achtertuin met een bakje korrelvoer. Terwijl hij het bakje luidruchtig schudde, tuurde hij ongedurig in het luchtruim op zoek naar zijn kroost die op transport naar Frankrijk was gezet. Zelf moesten we het thuis doen met een hamster en een kanarie. Maar met de hamster kon ik tenminste nog spelen en de kanarie kon prachtig fluiten....
