Het is nog vroeg in de ochtend als ik vanachter mijn bureau door het raam in het duister kijk. Wazig reflecteert mijn spiegelbeeld in het donkere glas. Langzaam nemen de takken van de sierkers buiten het beeld in zich op. Wie ben je als je weet dat je niet meer weet wie je bent. Als je alleen het moment nog hebt, het hier en nu, de tel die telt. Mijn blik verbleekt, de kruin kleurt langzaam groen en de lucht...
