Afgelopen week zou hij 86 zijn geworden. Ruim een jaar geleden kroop hij ‘s middags in bed en liet zich toestoppen door de verpleeghulp om niet meer te ontwaken. Toen ik ruim twee uur na zijn overlijden op zijn kamer kwam, stond het raam wijd open. Een kille wind sneerde scherp door de gordijnen langs het keukenblok naar de badkamer waar de afzuiging zachtjes snorde. Nog één maal streelde ik zachtjes zijn haar en plaatste mijn hand met enige aarzeling...
