Een treurig feest - Folkert de Jong in het Bonnefanten

werk verwijst naar een langdurige strijd tussen het Spaanse rijk en de opstandige Nederlanden tijdens de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) en werd geïnspireerd door El 3 de Mayo de 1808 en Madrid, een beroemd schilderij van Goya over een executie van Spaanse burgers door Napoleontische troepen.  In de koepel van het Bonnefanten kruipt een eenogige, castagnetten spelende reus terwijl met musketten op hem wordt geschoten door drie soldaten, een vierde slaat de trom. De Jong heeft de soldaten de zachte kleuren blauw, roze en geel gegeven. Ze nodigen uit om dichterbij te komen, maar wil je dat wel? Een schietpartij wordt gepresenteerd als een feestelijke gebeurtenis waarbij dader en slachtoffer onduidelijk blijven – wie wordt hier bespot? Folkert de Jong, Shooting at Watou (2006). foto ZOUT magazine Buiten het museum, bij de ingang van het café, verwelkomt een bronzen harlekijn met een Napoleon-hoed de bezoekers met een gracieuze dansbeweging. Ondanks de vrolijke poging verzwakken de hier en daar vervaagde kleurvlekken van zijn kleding de autoriteit die zijn hoed zou moeten uitstralen: een feestelijke figuur met een bitterzoete uitstraling. Waarom staat hij daar alleen? Kijkt iemand nog? La Danse blijkt droevig. Wat is daar te vieren? Het werk van Folkert de Jong (Egmond aan Zee, 1972) maakt de kijker nieuwsgierig vanwege het kleurgebruik en de opstelling, tegelijkertijd brengt het ongemak met zich mee. Wat aanvankelijk uitnodigend en vrolijk lijkt, blijkt bij nader inzien macaber en treurig.  De beeldengroep Shooting at Watou is een schenking aan het museum door het Maastrichtse verzamelaarsechtpaar Netty en Jeu van Sint Fiet; La Danse is een schenking van de kunstenaar zelf.  Folkert de Jong – Shooting at Watou. T/m 10.01 in museum Bonnefanten in Maastricht. bonnefanten.nl