Mens en dier versmolten – In ‘Beestachtig’ komt de mens er soms bekaaid vanaf

De tentoonstelling Beestachtig toont de relatie tussen dier en mens, van wie de laatste er soms bekaaid vanaf komt. Een rode panda, slapend. De video Breathe (2021) van Marjan Laaper toont hem van boven en van voren. Je ziet vooral de kenmerkende schattige kop en zijn borst. De ademhaling is onregelmatig. Dat zie je niet alleen, dat hoor je ook: zachtjes. Het beestje ziet er kwetsbaar uit. Bij de recente installatie Kraamafdeling (2025) van Bart Houwers, een opstelling van kraamhokken...

voor varkens, is van kwetsbaarheid geen sprake. Het werk komt, al helemaal in een glimmend schone museumzaal, kneiterhard binnen. Er is geen zeug of biggetje te bekennen, alleen steriele hokken en voederbakken. Wie ooit een varkensstal heeft bezocht, weet wat hier ontbreekt; de immense stank, en het krijsen en gillen van de dieren. De leegte en de stilte maken diepe indruk. Bart Houwers, Kraamafdeling (2025) Wat daarin wellicht ook meespeelt is het laat 19de eeuwse schilderij Franciscus met de dieren van Hendrik Pieter Koekkoek dat ertegenover hangt. Je ziet hoe Franciscus zich in een bos verstaat met een groep dieren. Kijkend van dat doek en weer terug naar de hokken, besef je: het kan verkeren. En wordt duidelijk dat de titel van deze tentoonstelling in Museum W in Weert, Beestachtig, voor velerlei uitleg vatbaar is. Want er zijn ook de kunstwerken van Marjolijn Mandersloot. En die stemmen altijd vrolijk. Mandersloot en haar partner Hans van Wezel maken dierachtige wezens die niet zijn wat ze lijken. Zoals een ezeltje uit koeienhuid in 2023, ze geven dat ook nog eens de titel Makeover. En die schattige, wat uitgerekte aap met hotpants aan die lijkt te zijn gemaakt van zachte stof. Mis dus. Hotlips (2024) is gemaakt van brons. Net als die uit lappen opgebouwde eend of die eigenwijze haas met mensen-vingertjes: allemaal van brons. Mandersloot zet met diersoorten de menssoort graag op het verkeerde been én heeft een fijn gevoel voor humor: een gouden combi. >> Marjolijn Mandersloot, Personal Assistant (2022) Indruk maakt ook de video Yorishiro (2020) van Charlotte Dumas. In die film is een meisje (de op dat moment vijfjarige dochter van de kunstenaar) op het Japanse eiland Yonaguni op zoek naar paarden, die daar vrij rondlopen. Gestoken in een paars paardenpak, speciaal voor haar gemaakt, sjouwt ze een aantal maanden over het eiland, denkend dat ze een paard is en naarstig op zoek naar haar kudde. Mens en dier zijn hier serieus versmolten. (RS) Beestachtig. Met werk van Charlotte Dumas, Bart Houwers, Marjan Laaper en Marjolijn Mandersloot. T/m 14.09 in Museum W in Weert. museumw.nl

Related Posts