Op een dag. Ik bedenk me dat nogal wat dingen die ik doe, gewoon gedaan worden. Zoals dat gaat. Maar dan een steen. Stel ik ben versteend en lig besloten in een enorme rotspartij. Niet aan de oppervlakte maar centraal in een massief geheel. Niks te doen. Op een dag bedenk ik me, versteen ik en doet niets er verder toe. Ook niet wat ik niet doe, zie, voel of ervaar. Rood waarover ik nooit ga. MAT VAN DER HEIJDEN...
