Vroeg in de ochtend prikt de maan fel door de gaten die de snel voorbijdrijvende wolken zo nu en dan achter laten. Terwijl een kille wind tranen over mijn wangen doet biggelen, staar ik al lopende naar een steeds wisselend hemels decor, dat onafgebroken blijft fascineren. Schoonheid in het voorbijgaan. Wat het nieuwe jaar gaat brengen, doet nu niet ter zake. Voor even heb ik de pauzeknop van het leven stevig ingedrukt. Weer thuis hang ik mijn warme winterjas aan...
