Alles wat je heb gemaakt of nog gaat maken, bestaat al, werd me 40 jaar geleden bijgebracht. Repetitie; het dringt opnieuw tot me door als ik de opening (“Knee 1”) van de opera “Einstein on the beach” van Phillip Glass beluister. Glass doet me steeds beseffen hoe ritme en herhaling op uiterst eenvoudige wijze mijn aandacht op kunnen zuigen om me mee te nemen op reis. Waarom moet ik dan nog dingen maken? Natuurlijk is het maken an sich een...
