Siciliaanse Notities

het feit dat mijn oudste dochter moeder en ik dus opa ben geworden. Prachtige baby, helaas geboren in een verkeerde stad en op een verkeerd eiland. Ben ik in Londen, dan ga ik steevast naar Tate Modern, dat prachtige museum aan de Theems, naast de Millennium Brug. Ik ben er nu (Pinksterweekend) ook weer geweest. Er zijn altijd wel gratis exposities van nieuwe aanwinsten op het gebied van de moderne kunst en alleen al voor die exposities is het de moeite waard om een dagje door het gebouw te dolen. Wie in Londen is, kan nog tot maart 2009 op de vijfde verdieping gratis en voor niks terecht bij de expositie Conceptual Models met nieuw, door stedenbouw en architectuur geïnspireerd werk van beeldende kunstenaars als Slominski, Demand, Althamer en Damián Ortega. Op de derde verdieping is nog tot 19 oktober een kleine tentoonstelling ingericht (Sign and texture), waar prachtige landschappen te zien zijn van de Australiër Fred Williams en (wat mij betreft) die akelige grote doeken met ‘geschraapte’ verf van Ernst-Wilhelm Nay. Joost Zwagerman liep er ook rond (“Hallo Pieter”, “Hallo Joost”). Naast de gratis tentoonstellingen is er ook altijd wel een speciale expositie (met entree) en daar heb ik me deze keer behoorlijk in vergist: Duchamp, Man Ray, Picabia. Belangrijke kunstenaars, maar nu niet meer. Alle bekende grappen en grollen, concepten, erotische toespelingen en haantjesuitingen van de drie heren waren te zien. Wees blij dat de tentoonstelling voorbij is bij de verschijning van dit nummer. Ga liever als de wiedeweerga tot 31 augustus naar de expositie Street & Studio: An Urban History of Photography. Dat lijkt me fantastisch. Werk van alleen maar grote fotografen als Alÿs, Arbus, Beaton, Dijkstra, Lartigue, Parkinson, Penn, Sander, Sidibé, Strand. In totaal 350 foto’s en als extraatje ook nog een expositie over straatkunst. Mijn budget is op, dus ik kan er helaas niet naartoe. Hoewel: helaas? Londen (Engeland) en ik liggen elkaar niet en dat is de schuld van die Engelsen. Je stuurt mij niet de verkeerde kant op als ik al een dag met het bloed in de schoenen door Londen heb gelopen. Als taxichauffeur laat je me niet voor dezelfde rit eerst zes pond betalen en een dag later tien pond. Een buschauffeur moet tegen mij niet zeggen dat hij mij niet wil waarschuwen als we in de buurt van mijn hotel zijn. Het hotelpersoneel moet niet klantvriendelijk tegen mij zijn in een hotel dat duur maar vooral slecht is. Ik weet dat ik nooit honderd procent Siciliaan zal worden, maar beter een halve Siciliaan dan een hele Engelsman. Zo! Blij dat ik weer terug ben op mijn eigen eiland.