Blendr & filtr

Een efficiënter pepmiddel om afgunst op te zwepen bestaat niet.” Schrijver Geert van Istendael beschrijft de door de oude politiek aangelegde humus voor populisme. NAAR DE SUPERMARKT _ “De verhalenverteller, die we ook wel schrijver of auteur noemen, leeft als het goed is van het dubbelzinnige en meerduidige. Wie echt een boodschap wil, moet naar de supermarkt.” Columnist Stephan Sanders over het modieuze gelul over ‘verhalen vertellen’. BESPUUGD EN AFGETUIGD _ “Als homoseksueel kind werd ik bespuugd, achternagezeten en afgeranseld. Dat ik op afstand bleef, heeft me gered. Ik had beter dan de anderen in de gaten welk een ellendig leven we daar eigenlijk hadden en dat ik moest zien weg te komen.” Schrijver Édouard Louis over zijn jeugd op het Noord-Franse platteland. KORT KORTER KORTST _ “Die ontzettend korte recensies van tegenwoordig, dat vind ik verschrikkelijk. Een recensie is niet alleen om lezers te vertellen dat er een boek is verschenen, en waarom ze het moeten kopen, maar ook om de literatuur te dienen.” Schrijver Bart Moeyaert over een voor hoofdredacteuren ongemakkelijke waarheid. ZO VIES MOGELIJK _ “Ik hield haar voor dat er een wedstrijd zo vies mogelijk eten aan de gang was, en dat we al heel wat kanshebbers hadden ontmoet.” Columnist Marcel van Roosmalen belandt met zijn dochtertje van twee op een braderie. BINDMIDDEL _ “De geschiedenis van het land dat wij samen bewonen, zou van bindmiddel nu een twistappel worden en zelfs een splijtzwam. Dat zou een treurig resultaat zijn. Vooral ook voor de kinderen, want die zijn terug bij af.’ Grondlegger Frits van Oostrom over hetgesteggel waarin de herijking van de historische canon in dreigt te verzanden. BEZONKEN WERKELIJKHEID _ “Bij Brouwers en Boon zag ik dat literatuur verdomd wel over de werkelijkheid gaat. Maar ook dat het een andere werkelijkheid is. Eentje die bezonken is, waarover is nagedacht. (…) Over schrijven kan ik wel iets vertellen, maar over de liefde echt geen kloten.” Schrijver Dimitri Verhulst over het schrijverschap en over de curieuze gedachte dat elk romanpersonage een alter ego van de schrijver is.