perron poëzie - Opnieuw een dag

Als alle licht zich spreidt, opnieuw een dag begint, geluid van ver, de wekker gaat, dan een wandelaar, doelgericht de Diepstraat in. Een bord wijst: ginds stroomt een rivier, krijgt men koffie, een veer legt aan. Hoe wolken zich verhangen naast een brug in de verte, er pruttelt traag een bootje op het water, het stottert, prevelt, dan ineens vooruit. En nooit dezelfde Maas, zoals zij haar gang steeds gaat in alle rust en hevigheid. Ach, de tijd is vluchtig,...