Er waren twintig-dertig jaar voorbijgegaan (we schreven tweeduizendzoveel lekker bezig in de eenentwintigste eeuw) en natuurlijk was er niets veranderd petities, demonstraties en aantoonbaar naderende wereldeinde ten spijt. De vloed steeg tot de lippen de grond was poreus op een nacht viel de drogist die zijn dwergpoedel uitliet met straatlantaarn en al in een zinkgat onder het trottoir. Dood. (De poedel leefde nog wel en werd in Roemenië in het wild uitgezet.) Hoe dan ook, de paniek begon zoals alles...
