Perron Poëzie: Eva Gerlach
FERWERT Het wijde land waarin ik met je loop zoals mijn kind met haar kind binnenin dat zwelt en zwelt zoals jij krimpt en en. Er is een einde …
FERWERT Het wijde land waarin ik met je loop zoals mijn kind met haar kind binnenin dat zwelt en zwelt zoals jij krimpt en en. Er is een einde …
toen ik je kwijtraakte, de eerste keer, was er het licht was er de chaos was er, geworpen, geen bodem meer, enkel de honger het vallen, het razen. …
Draden reagerend op de tekens als op dunne draden die van eerder en van verder aan mij vastgebonden zijn zal er de onrust in mijn lijf zijn zal i…
ONDER NUL Net wanneer je denkt dat de mist dit jaar misschien niet optrekt, zodat je vergeet wat goed voor je is, wie je nog bent, zoals vingers …
VERDWIJNINGEN In de kamers wonen meisjes die zich tegen muren schrapen, aan de jaren afvijlen, zich verdraaien in je blik tot ze zo klein op e…
fakkels ratten en vangers claimen hun rechten bij de opvang van minderjarige meisjes eisen een wet die warmte strafbaar stelt roepen naastenlie…
Een duizendkunstenaar Hij kan een veer wegblazen, een vingerhoed optillen, een bladzij in een boek omslaan met de namen van alle duivelen. …
je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je allang vergeven want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag …
Glas Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven. Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was. Buiten ging het leven door, maar 't hare ging …
INEENS Ineens was ik het vermogen om warmte vast te houden verloren. Nu de kinderen het huis uit zijn, snoof ik, ja ja. Ik kroop onder stee…