Perron Poëzie: Ted van Lieshout
Glas Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven. Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was. Buiten ging het leven door, maar 't hare ging …
Glas Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven. Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was. Buiten ging het leven door, maar 't hare ging …
INEENS Ineens was ik het vermogen om warmte vast te houden verloren. Nu de kinderen het huis uit zijn, snoof ik, ja ja. Ik kroop onder stee…
NISABA IS FEELING BLESSED Geen van beide kleine tenen gestoten Eten niet aangebrand, band niet lek Niet aansprakelijk voor materiaalgerelateerde f…
Hoe de wind lacht De wind laat van zich horen heulend met de bomen in de tuin fluistert, giert of buldert hij aarzelt strelend zacht als mijn …
[uit: De stilte van o] O, die ongeziene genadeloze, we buigen vloekend voor hem, zinnen op uitwegen wraak en bouwen gekortwiekt Inwen…
OPAALKUST Straks spoelen de toeristen aan, zo noemt men mensen met papieren, hun waterdichte tassen vol dagbesteding: broodje, muts, bagage die ba…
Het Noodlot: Mijn handen liggen stil op de wereld, onzichtbaar, en de dingen, hardvochtig kil jegens wat onafwendbaar is, slapen de droom van wa…
NIETJE Toen Gd uiteen was gevallen doordat een klerk zijn naam foutief had gespeld - net in het midden een letter vergeten – ving in het universu…
(uit: Praagse brieven) Ik schrijf je; ik heb geen nieuws en deze brief is daar een neerslag van, een onherroepelijk punt, de contouren: het voortdu…
TROMPETTEN In de tijd dat de moeders sliepen en de narcissen bloeiden als nooit tevoren kwam de hond aanzetten met een dood konijn. We geloofde…