Perron Poëzie: Annelies Verbeke
NISABA IS FEELING BLESSED Geen van beide kleine tenen gestoten Eten niet aangebrand, band niet lek Niet aansprakelijk voor materiaalgerelateerde f…
NISABA IS FEELING BLESSED Geen van beide kleine tenen gestoten Eten niet aangebrand, band niet lek Niet aansprakelijk voor materiaalgerelateerde f…
Hoe de wind lacht De wind laat van zich horen heulend met de bomen in de tuin fluistert, giert of buldert hij aarzelt strelend zacht als mijn …
[uit: De stilte van o] O, die ongeziene genadeloze, we buigen vloekend voor hem, zinnen op uitwegen wraak en bouwen gekortwiekt Inwen…
OPAALKUST Straks spoelen de toeristen aan, zo noemt men mensen met papieren, hun waterdichte tassen vol dagbesteding: broodje, muts, bagage die ba…
Het Noodlot: Mijn handen liggen stil op de wereld, onzichtbaar, en de dingen, hardvochtig kil jegens wat onafwendbaar is, slapen de droom van wa…
NIETJE Toen Gd uiteen was gevallen doordat een klerk zijn naam foutief had gespeld - net in het midden een letter vergeten – ving in het universu…
(uit: Praagse brieven) Ik schrijf je; ik heb geen nieuws en deze brief is daar een neerslag van, een onherroepelijk punt, de contouren: het voortdu…
TROMPETTEN In de tijd dat de moeders sliepen en de narcissen bloeiden als nooit tevoren kwam de hond aanzetten met een dood konijn. We geloofde…
thuis in de tijd we vonden een beeld, een bedachtzame vrouw, omhangen door zaadlijsten en 100-jarige krullen van wit abeel, we zagen de zon versc…
Nu is stilte de rest van de afstand zonder herinnering geen leven. Ik hoor mijn passen niet meer, wat mij omgeeft is verborgen Blind loop i…