De wandelblik is misschien wel de gerieflijkste die er is. Je loopt, hoeft nergens naar toe (hooguit weer terug) en kijkt naar de huizen, de velden, de lucht, de bomen, wat zich maar aandient. Staat er ergens een lelijke schuur, dan kun je je daarover verbazen, maar je kunt er ook omheen kijken. Je hoeft alleen maar te zien wat je wilt zien. In een museum of op een tentoonstelling kun je ook zo rondlopen. Is prettig. Beetje dit, beetje...