Met algoritmes op vakantie

onze auto. Maar met enig digitaal graafwerk kunnen we worden ontzorgd door een reder en een fietsverhuurder; de auto blijft achter op het vasteland en we krijgen bagageservice tot aan het hotel. O heerlijke digitale wereld. De straffe tegenwind maakt de e-bike toch wel aanlokkelijk Gemak dient de mens, die gedachte komt ook bij me op als we de keuze krijgen tussen de huur van een standaard of een elektrische fiets. De rest van het jaar verplaatsen we ons nog steeds op eigen energie voortbewogen fietsen, maar de mogelijk straffe tegenwind op het glooiende duinpad en de lonkende fles Siciliaanse rosé bij de zonsondergang in Sunset Beachclub maakt, met de 15 km terugweg in het vooruitzicht, de elektrische variant wel erg aanlokkelijk. We gaan ervoor.  De keuze bevalt. Moeiteloos trappen we het eiland rond, van links naar rechts en van boven naar beneden. Vele op fysiek gemak gerichte uitvindingen, zoals de e-fiets, hebben een negatieve invloed op kracht, uithoudingsvermogen en levensverwachting. Tegelijkertijd zien we de laatste decennia een explosie aan digitale, op geestelijk gemak gerichte uitvindingen zoals navigatie, zelfdenkende koelkasten, apps en veel meer. We vragen steeds minder van ons brein, omdat wij onze functionaliteit van kennisdrager steeds verder overhevelen naar externe systemen. Bij het maken van eigen keuzes laten we ons ontzorgen door algoritmes.  Wat een gemak, die algoritmes. Maar zouden we ons niet wat vaker te vraag mogen stellen in hoeverre we bereid zijn om als mens of mensheid onze autonomie te verliezen? Spotify analyseert deze column, en ik hoor plotseling op mijn playlist Hoe sterk is de eenzame fietser / die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant? Ik denk dat ik nog maar een tijdje vasthoud aan mijn standaardfiets.