Een jaar in scherven: Ziel gezocht

voor een nieuwe voorstelling (‘wéér een musical’), het vervangen van oude lampen (‘hadden ze al jaren geleden moeten weggooien’), of het herstellen van een deur (‘de gemiddelde theaterbezoeker loopt overal tegen aan’). Elke keer dat ik hem zie, legt hij zijn gereedschap neer en volgt er een onverwachte vraag: ‘Ooit op zolder geweest bij onze kerstspullen? Daar staat een oud jaartal op een balk! Weet je door welk raam het zonlicht het allermooiste naar binnen valt? Al eens op de stoel van onze directeur gezeten? Wil je zien hoe het dak opengaat boven het podium?’ Wat zijn officiële taakomschrijving is, weet ik na tien jaar aan memorabele ontmoetingen nog steeds niet. Vermoedelijk zoiets als facilitair medewerker, maar dat dekt nauwelijks de lading. Bezieler komt misschien nog wel het dichtst in de buurt. Elk theater bestaat immers uit een gebouw en medewerkers; maar een ziel, die is er alleen als de juiste persoon ervoor zorgt. Peter gaat binnenkort met pensioen. Hierbij alvast een voorstel voor de vacaturetekst: ‘Theater zoekt ziel.’