Het is nog vroeg in de ochtend als “De Profundis” van Arvo Pärt indringend de ruimte van mijn studio inneemt. Om geheel in op te gaan.
Guido Gazelle vertaalde de eerste twee regels als volgt:
“Uit de diepte roep ik, Heere,
Hoort, ik bidde U, naer myn stem!”
Prachtige aanzet voor een theatrale smeekbede aan een opperwezen dat zijn gelijke niet kent.
Ik loop door het veld, waar Laika hoorbaar enkele meters achter me aan komt sukkelen. De weiden worden alsmaar groter voor hem; hij beperkt zich de laatste tijd tot het besnuffelen van de randen. Bij een halfvergane eik, eenzaam langs een beekje houd ik even halt, wacht op Laika en kijk langs het vergeelde gebladerte naar het oplichtend lila van de rijzende zon tegen de verder rimpelloze hemel.
Dompel onder.
MAT VAN DER HEIJDEN

“Geluk”
2020
potlood-aquarel-papier
32,5-25 cm