Misschien is het de theatervoorstelling die we vanavond zagen. Misschien is het het donker van de nacht. Misschien zijn het de 130 kilometer per uur waarmee je door dat donker rijdt, die je gedachten losrukken en meesleuren als stukjes tomaat die zich onvermijdelijk naar de pureerstaaf bewegen. In de levensrode maalstroom van je woorden komt dat ene thema naar boven. De vader. Voor wie het nooit goed genoeg was. Voor wie jij nooit goed genoeg was. Die nog steeds achter...