Zoals bij zovelen was de coronacrisis, begin jaren twintig, een belangrijke periode in de loopbaan van fotograaf Chris Keulen. Net toen door een stipendium van het Mondriaan Fonds een nieuw perspectief gloorde, ging de wereld op slot. Wat nu? Nadat zijn verbazing over de wereld wat was getemperd, besloot hij de gedwongen rustperiode te gebruiken om zijn analoge archief te digitaliseren. Niet historisch, thematisch of journalistiek, maar op intuïtie. Zoals hij eigenlijk al na de met de Zilveren Camera onderscheiden...

geluksvogel illustratie

Dit artikel is alleen toegankelijk voor Zout-abonnees.

Log in als u al abonnee bent of klik hier als u het wil worden.
Zout bestaat dankzij lezers zoals u. In 2025 zoeken wij 1200 abonnees. Sluit u nu aan!

Abonneer nu