Af en toe, misschien één keer per jaar, belt een Zuiderlucht-lezer die het blad niet meer thuis wil ontvangen omdat hij of zij zich “te oud” vindt. “Te oud?”, zeg ik dan, “wat bedoelt u daarmee? Niemand is te oud voor Zuiderlucht!” Niet dat ik de illusie heb hem of haar over te kunnen halen. Op zekere leeftijd verander je niet zo gauw meer van mening, althans niet aan de telefoon, door iemand die je kleindochter zou kunnen zijn. Laatst...
Related Posts
