het is nacht en pijn zit als een kat op mijn borst met haar rug naar me toegekeerd het betasten van contouren het betasten van deze brugachtige constructie elk onderdeel voelt mijn voelen wimpers liggen verspreid over het bureau als ik de ruimte verlaat zie ik mezelf in de badkamerspiegel moe verdrietig en beeldschoon twee trillingen naast elkaar leggen millimeter voor millimeter langs elkaar schuiven tot ze in elkaar verdwijnen HANNAH CHRIS LOMANS Uit: Hannah Chris Lomans, Een lichaam...
