(uit: Praagse brieven) Ik schrijf je; ik heb geen nieuws en deze brief is daar een neerslag van, een onherroepelijk punt, de contouren: het voortdurend verplaatsen van geknielde woorden, gekneusd en beurs. Gisteren was voor de onsterfelijk ongeneeslijke, vogels die zich rijgen aan de takken, de cipressen, de zon die de schaduw slaat als snaren. Een gezicht dat je onthoudt alsof het een misverstand betreft; dat is de herinnering. SARAH DE KONING Sarah de Koning, Tekstielen Amsterdam, Querido, 2025...
