Mercy John bij Quarantalks

zal met zijn vinger ergens in de buurt van Austin, Texas uitkomen. Hij zit er dan ruim 8000 kilometer naast. w Roy bewijst het, Michael de Jong bewees het, Mercy John bewijst het, Ilse DeLange bewijst het in het americana-deel van haar repertoire, Tim Knol bewijst het: ook als je uit Nederland komt (Brabant, in het gevoel van Roy en Mercy John, Dordrecht in het geval van Michael de Jong, Almelo in het geval DeLange, Hoorn in het geval van Knol) kun je nog steeds klinken naar de roots van de Verenigde Staten. Op zijn twee albums This Ain’t New York (2017) en Let It Go Easy (2019) klinken alle iconen uit het americana-genre door: Tom Petty en John Mellencamp in een rocker als Waiting for Your Love, en van Jason Isbell, Ryan Adams (vooral die!) tot Townes van Zandt in het rustigere werk. In Quarantalks zal hij klinken zoals op zijn EP Cruel Love (2019), waarin hij zijn nummers stripte tot de essentie. Hoe goed geproduceerd zijn twee albums ook, hoe uitstekend de muzikanten waarmee hij zich omringt in de studio, Mercy John in zijn eentje is eigenlijk het hoogst haalbare. Datzelfde Safe Now was al fraai klein gehouden in de studioversie, maar nóg verder uitgekleed, met alleen Mercy John op zijn gitaar, klinkt het helemaal alsof het zo is bedoeld, en er verder niets nodig is. Een nummer verder, de akoestische versie van Endless Summer, weet je dat dat niet helemaal waar was. Er was nog één ding nodig, en dat klinkt hier: de mondharmonica. Mercy John in Quarantalks: zondag om 20:30 uur, o.a. via de Facebookpagina van Zuiderlucht