Mannen I Mijn liniaal leert mij: langer dan normaal, maar nog steeds geen lef om postzegels te plakken. Als mijn ouders slapen klik ik mannen aan. Buurmannen, leraren, trainers, vaders. Terug in bed verzin ik vingers, verkracht met fantasieën, val, nog niet uit schuld ontheven, in slaap. II Afgesproken plek, afgesproken jas – dus ik ga mee. Hij voelt hoe ver hij nog kan gaan en dwingt het bed toch groter, groter, groter. Vanmiddag trok ik met een pincet alles...
