MEDITATIE ik sluit mijn ogen en stel me de dag voor waarop ik 65 word en alleen nog maar ongeëngageerde natuurpoëzie schrijf van alles losgezongen en na een lange periode van overwegend cynische maatschappijkritiek waarin ik schold op de burgerlijkheid van golfkarretjes buiten de context van golfbanen, of van golfbanen binnen de context van recreatie als einddoel van procreatie onder een hemel die steeds vaker flonkert in de dronevideo’s van het familiealbum stel ik het mij voor: eindelijk in de...