LIEFDESWONDEN Dit licht, dit vuur dat mij verteert, dit grauwe landschap om mij heen, dit smachten naar een enkele waan, die angst voor hemel, wereld, uur, die klacht van bloed die tooit de lier nu zonder aanslag, geile toorts, die zwaarte van de zee die op mij beukt, die schorpioen die in mijn borst vertoeft, een liefdeskrans zijn ze, bed van de gewonde, waar ik slapeloos droom dat jij aanwezig bent tussen de ruïnes van mijn ingezakte borst. Al betracht...
