Perron Poëzie: Herman de Coninck
Oostduinkerke 1 Een huis bijna in het water: Ter Branding. Wij zijn alleen met het gefrons van de zee. Oneindigheid is iets tussen ons. Wat we…
Perron Poëzie
Perron Poëzie: Marije Langelaar
STOEL Ik stond naast een tafel en het verontrustte mij dat ik zo alleen was en opeens hoorde ik het kloppen erg zachtjes weliswaar maar iets maakt…
Perron Poëzie: Ingmar Heytze
MIJN VRIEND EN IK Een van mijn vrienden lijkt op mij. Wij kregen louter dochters, blij dat het geen zonen zijn. Ik vocht alleen tegen mijzelf, …
Perron Poëzie: David Troch
NIEUWS het kwik stijgt snel. het ijs smelt. we staan met een voet in zee. wat een nieuws je toch in de krant leest. en dan schrijft men: als het n…
Perron Poëzie: Paul Demets
Het stilzitten hadden we uit onze benen geschud, onze haren niet gedroogd, de slakken over onze handen laten kruipen. Want de na de regen kwamen ze. …
Perron Poëzie: Cees Nooteboom
Zelf En als we ons zelf nu eens achterlieten? Daar gaat het, zonder groeten, mokkend en tobbend opzoek naar iets eters. Het kijkt niet eens o…
Perron Poëzie: Jan Arends
De voetstappen die ik achterlaat De voetstappen die ik achterlaat zijn bezit van de grond. Mijn leven is van het verleden. Mijn woord i…
Perron Poëzie: Remco Campert
Nu is er weer dat zomerse godlof... Nu is er weer dat zomerse godlof van meisjes die in korte rokken door alle straten fietsen in ons land, ons l…
Perron Poëzie: Saskia van Leendert
Vloed In nadagen zaten we onder door de wind geschoren bomen. We keken uit over verschoten rozen al bijna kwijt geraakt aan de tijd. We kuste…
Perron Poëzie: Anne Louïse van den Dool
mijn naam is de eerste plek waar ik woon ik geef mijn voorletter de vorm van een dakje de vervolgletters krijgen ramen uit het laatste symbool kring…