Perron Poëzie: Jan Arends
De voetstappen die ik achterlaat De voetstappen die ik achterlaat zijn bezit van de grond. Mijn leven is van het verleden. Mijn woord i…
De voetstappen die ik achterlaat De voetstappen die ik achterlaat zijn bezit van de grond. Mijn leven is van het verleden. Mijn woord i…
Nu is er weer dat zomerse godlof... Nu is er weer dat zomerse godlof van meisjes die in korte rokken door alle straten fietsen in ons land, ons l…
Vloed In nadagen zaten we onder door de wind geschoren bomen. We keken uit over verschoten rozen al bijna kwijt geraakt aan de tijd. We kuste…
mijn naam is de eerste plek waar ik woon ik geef mijn voorletter de vorm van een dakje de vervolgletters krijgen ramen uit het laatste symbool kring…
in een spleet van het bergmassief troepen trollen samen onze wapensystemen praten met elkaar het voorjaar is door een storm tegen de grond gewerkt…
Lofzang op de kleinste vrijheid De eendagsvlieg leeft precies lang genoeg om zich voort te planten. Hij voedt zich niet, rust niet uit, hij is een …
Geschiedenis Hier en daar een dorpsgek vecht nog zijn eigen oorlog, leunt nog tegen zijn leeggeruimd toneel van de wereld en wacht nog op volg…
Ik roep je aan, nu ik het kleine slechter verdraag en de ene gebeurtenis de andere vooruitschopt als tuimelkruid, niet ongevaarlijk zoals toen ik …
De moeder Ik ben niet, ik ben niet dan in uw aarde. Toen gij schreeuwde en uw vel beefde Vatten mijn beenderen vuur. (Mijn moeder, gevangen in …
Samenvatting Ik wilde je iets moois vertellen, niet over het donker waar we heen gaan, hoe de wereld stopt met draaien, vlam vat, valt – ik wil…