Wissel Ik dacht dat je hier langs zou komen, liefste, dat – ook al was je hier slechts één keer – ik je komst vast had kunnen houden, zoals een park een bank met daarop de naam, ter herinnering, van de vrouw met haar hondje die immer lachte Maar dit gedicht moet het stellen zonder jou. De bomen zijn er. De wandelpaden. De vijver. Nu de zomer op haar einde loopt is dit nog schrijnender. Het valt niet meer te...
