Latijn In een duister woud, zeker, en het midden al jaren voorbij, hoefde ik geen volkstaal meer uit te vinden. Niets wat ik had te zeggen kon daarin nog klinken, mijn woorden waren weer latijn geworden, onleesbaar, gesloten. Dichter, klerk, geheime diaken van de kleinste gemeente, de afkerige sekte van de verhulde beduiding, gewend naar zichzelf, een gnosis van gemaskerde zinnen in een steeds onherkenbaarder schrift. CEES NOOTEBOOM Uit: Cees Nooteboom, Zo worden jaren tijd. Gedichten 2022-1955 Amsterdam, De Bezige...
