VAN TIJD TOT TIJD Toen ze, op de betonnen treden voor de ingang van ik weet niet meer welk museum gefotografeerd werd, besefte ze waarschijnlijk niet hoe doorschijnend haar luchtige katoenen jurk moest zijn, in de volle zon en zo maakte ze deel uit van de talrijke versnipperde beelden die zich van tijd tot tijd weer aan me opdringen om het grotere geheel dat erachter schuil moet gaan meestal hermetisch af te schermen – ongedwongen, zich onbespied wanend, blijft ze...
