Ik roep je aan (3) en ik steek een schop door de hals van een gewonde merel, de ouders dansen een armlengte bij me vandaan, en hoe ik hem warm begraaf in een kruik waar de hitte het wit van de muren, de witte deuren, het witte dak doet blinken in een geur van verbrande lavendel, alleen een vogelmoordenaar weet hoe je met spektakel ontlast van jezelf om terug te keren naar de stad waar ik je blijf roepen, voor...

geluksvogel illustratie

Dit artikel is alleen toegankelijk voor Zout-abonnees.

Log in als u al abonnee bent of klik hier als u het wil worden.
Zout bestaat dankzij lezers zoals u. In 2025 zoeken wij 1200 abonnees. Sluit u nu aan!

Abonneer nu