Hester begint te springen als ik aan kom lopen, of gaat zonder op te kijken verder met haar tekening. Ze heeft me gestolen, zegt ze, ‘Kom je hier wonen? Dan kun je iedere dag even met me vechten.’ Ze neemt me mee naar een pad van matrassen en dekens. ‘Deze weg kun je niet kennen want deze weg begrijp je niet. Hier wonen reuzen.’ We lopen voorzichtig over het pad. En ’s avonds stilte en wachten ‘Wat is het nacht...