Willy

toch eens na, jongen! Een Fransman die Willy heet… – Ik snappem! Die zou Guillaume moeten heten…. Je gaat me toch niet vertellen dat… – Ja, naar moi. – Ik ben sprakeloos Wil. – Hij schijnt trouwens een mooie paardenranch te hebben. Komt mooi van pas, ik moet hem eens bellen. – Hoezo? – Vanwege Het Jaar van het Paard natuurlijk. – Pardon? – Ideetje van de overheid. Die gaat de hippische sport subsidiëren. Ken je De Week van het Paard niet? Wereldidee! – Meen je dat, Wil? Subsidie? Terwijl in die paardenfarms de miljoenen tegen de plinten klotsen. – Ik zou het toch maar in de gaten houden, René. – Hoezo? – Je had toch nog zwart geld liggen uit je jaren bij Apollon Athene? – Hedde weer gelijk, Wil. Geef me efkes het nummer van die Guillaume… eh Willy Sagnol eens. Als er vroeger iemand hard kon rennen, was ik het wel. – Oke. Ga ik die malle Klashorst vragen om een partij blote paarden te schilderen. Van dat geld gaan we onszelf in juni eens goed op de kaart zetten bij dat WK in Zuid-Afrika. Daar speelt die Mandela van jou toch ook mee, of niet dan? – Puik plan broer, met jou kan ik paarden stelen.