Muziek opent de poort naar het gevoel - De voorkeuren van Roy Bemelmans

misschien om mijn eigen muzikale wereld te behouden. Als ik op zoek ben naar inspiratie dan zoek ik die in de klassieke muziek. Neem de chaconne uit de tweede partita van Bach. Hij gebruikt één viool en die staat voor alles, voor het hele leven. Ik herinner me nog dat ik als jongetje Peter en de wolf van Prokofjev voor het eerst hoorde, bij vrienden van mijn ouders. De combinatie van verhaal en muziek vond ik een openbaring. Zo’n overdonderd gevoel kreeg ik een paar jaar geleden ook toen ik Scheef van Eefje de Visser in de auto hoorde. Wat een frisse sound en gave productie. Inmiddels heb ik haar een keer of drie live gezien. Ik word meestal gegrepen door een bepaalde compositie en vind zelden het hele oeuvre van een componist goed. Maar er zijn uitzonderingen. Neem Billy Joel, een geweldige componist. Hij zit niet vast in riffs, zoals veel popmusici. Je hoort goed dat hij vanuit een piano schrijft.’ Filmmuziek   ‘Goede filmmuziek is dienend en tilt een film naar een hoger plan. Ik geloof heel erg dat muziek de poort naar het gevoel opent, waardoor een film nog meer binnenkomt. Je moet de beelden op het goede moment muzikaal optillen zonder dat de kijker het in de gaten heeft. Dat is eigenlijk de truc. In een film met veel dialoog is er geen ruimte voor grote muzikale statements. Dan ben je meer met het raken van de juiste sfeer bezig. Dat geldt ook voor film waar ik nu muziek bij schrijf. Chân Không is bescheiden en kinderlijk ontwapenend. Daar past geen groot muzikaal gebaar bij. Dus het wordt het denk ik heel puur en minimalistisch. Daar hou ik ook van, gedoseerd, ik probeer altijd muziek te schrijven die eerlijk is.’ Film ‘Dances With Wolves uit 1990 van Kevin Costner met muziek van John Barry. Vooral vanwege mijn affiniteit met de Noord-Amerikaanse indianen – geen idee trouwens waar die vandaan komt. Maar die film kwam binnen als een mokerslag. Heel mooi hoe de schoonheid en de puurheid van die stammen in beeld werd gebracht, maar ook de hardheid van het bestaan. En uiteraard die lompe vernietigingskracht van de Europeanen. Afgezien van het prachtige filmverhaal vond ik het ook echt een belevenis met mooie beelden, mooie muziek, een film die met veel liefde is gemaakt.’  Boeken ‘Ik luisterde laatst weer naar de geweldige podcast van Gijs Groenteman over het fenomeen en genie Harry Bannink, de man die duizenden liedjes schreef voor Het Klokhuis, Sesamstraat en noem maar op. Zo kwam ik weer bij de poëzie van Willem Wilmink, die heel veel teksten heeft geschreven voor die liedjes. Een gedicht als Echtpaar in de trein vind ik heel mooi. Wat me vooral treft is de klaarheid van zijn taal, zijn teksten zijn zo helder; neigen soms naar versjes en hebben een hele mooie cadans. Hij zoekt het alledaagse op zowel in zijn teksten als zijn liedjes.’ Theater ‘Ik had je mee kunnen nemen naar twee prachtige concerten bij Musica Sacra in Maastricht afgelopen september (Reijseger-Fraanje-Sylla en Muom Overtone Singing Choir) maar dan gaat het weer over muziek hè? Al heb je daar wel dat gevoel van intimiteit in een kleine zaal waar vervolgens iets fantastisch gebeurt. Maar dit gaat niet over dat verborgen toneelstuk waar we naar zoeken. Het spijt me, ik kom te weinig aan theater toe.’ Architectuur ‘Als ik over de Kennedybrug in Maastricht rijd, valt me altijd weer het Gouvernement aan de Maas op, het gebouw van Gerard Snelder uit 1985. Wat ik er vooral mooi aan vind, is hoe het gebouw in het landschap staat. Het gaat erin op juist door die schuin aflopende daken en torens, ze zijn zo organisch en niet symmetrisch gemaakt, dat het voelt als iets natuurlijks. Heel anders dan al die saaie nieuwbouwblokken die overal opdoemen.’ Beeldende kunst ‘De zelf bewegende strandbeesten van Theo Jansen spreken tot mijn verbeelding. Ook het technische en ambachtelijke van zijn werk. Altijd maar sleutelen, altijd maar verbeteren. De kunstenaar probeert zo de natuur te begrijpen en te ervaren hoe evolutie werkt. Ken je Christina’s world van Andrew Wyeth? Wyeth maakt heel technische, realistische schilderijen die op een of andere manier een enorm mysterie in zich dragen. Zoals Christina die in een veld ligt en kijkt naar een huis in de nabije verte. Figuratief, maar tegelijkertijd hang er een geheimzinnige sfeer waar je niet omheen kunt. Dat geldt ook voor zijn portretten, veelal van bewoners van het Amerikaanse platteland, groezelig en doorleefd. Ook zijn stillevens of zeelandschappen appelleren aan de onderstromen van het onbewuste.’  De soundtrack Behind the Door is te streamen via Spotify en andere muziekplatforms. roy-bemelmans.com  Roy Bemelmans (Heerlen, 1982) is een componist van instrumentale muziek. Hij studeerde aan het UCLA Film Scoring Program in Los Angeles en werkte als assistent van Andrea Morricone – de zoon van. Zijn filmmuziek voor de Ierse korte film Mycelium leverde hem een Music in Media Award (MiMA) op.