Perron Poëzie: Marije Langelaar
STOEL Ik stond naast een tafel en het verontrustte mij dat ik zo alleen was en opeens hoorde ik het kloppen erg zachtjes weliswaar maar iets maakt…
STOEL Ik stond naast een tafel en het verontrustte mij dat ik zo alleen was en opeens hoorde ik het kloppen erg zachtjes weliswaar maar iets maakt…
‘Kun je één artiest noemen die al een tijdje bezig is en van wie de laatste twee albums beter zijn dan de eerste twee?’ Die vraag stelde een Maastri…
Laat het woord hybride vallen en ik denk aan auto’s, stekkers en Elon Musk. Hoewel de laatste niet in de buurt is, valt er onder die noemer in cultuurc…
Voorzichtig nip ik aan mijn Americano als achter de enorme glazen pui de voorbereidingen voor de aanstaande vlucht genomen worden. Elke tien minuten ve…
MIJN VRIEND EN IK Een van mijn vrienden lijkt op mij. Wij kregen louter dochters, blij dat het geen zonen zijn. Ik vocht alleen tegen mijzelf, …
Onderweg met een hulpkonvooi met goederen naar Kyiv deed schrijver Tommy Wieringa het stadje Brody aan, in het westen van Oekraïne. Met een plaquette v…
Brood op de plank. Dat was wel het laatste waaraan ik dacht als 21-jarige toen ik besloot vol te gaan voor een leven in de beeldende kunst. Bijbaantjes…
NIEUWS het kwik stijgt snel. het ijs smelt. we staan met een voet in zee. wat een nieuws je toch in de krant leest. en dan schrijft men: als het n…
Het is alweer enkele maanden geleden dat we in een heerlijk zonnetje van Faro naar Sevilla reden. Eindeloos oleander in de middenberm van de autosnelwe…
Het stilzitten hadden we uit onze benen geschud, onze haren niet gedroogd, de slakken over onze handen laten kruipen. Want de na de regen kwamen ze. …