Perron Poëzie: Gerrit Kouwenaar
Rijden Als men terugkomt is men een ander denkt men terwijl men het huis sluit het licht inpakt de zomer verzegelt het tuinhek prijst om zijn ijz…
Rubrieken
Prullenbak
Knippen, plakken, kleuren en schrijven. Liefst op papier. Waarschijnlijk kan ik het zo vrijblijvend doen omdat de prullenbak achter mijn tekentafel sta…
No-nonsense
Het was mijn tweede jaar academie toen een nog jonge Fons Haagmans als invaller tijdelijk de honneurs waarnam voordat hij een studiereis naar Rome zou …
Perron Poëzie: M. Vasalis
Ster Ik zag vanavond voor het eerst een ster. Hij stond alleen, hij trilde niet. Ik was ineens van hem doordrongen, ik zag een ster, hij stond al…
Perron Poëzie: SASJA JANSSEN
Ik roep je aan (3) en ik steek een schop door de hals van een gewonde merel, de ouders dansen een armlengte bij me vandaan, en hoe ik hem warm beg…
Een samenspel zonder betekenis
In 2016 maakte ik een klein paneeltje. Zomaar wat. Met verschillende materialen puzzelde ik met louter geometrische vormen een samenspel zonder me inho…
Perron Poëzie: INGMAR HEYTZE
HOE NEDERLAND DE WERELD REDT Als morgen de wereld vergaat, blijft Nederland bestaan. Een aantal mensen zal erop wijzen dat dit vergaan een hoax is,…
Ademend katoen, half transparant
Mijn eerste en laatste narcose ondervond ik op mijn achttiende in Geldrop tijdens een kijkoperatie aan mijn knie vanwege een afgescheurde kruisband. Wa…
Editorial: Wat wél nog kan
Ik las een boeiend exposé over angsten, individuele en collectieve. Over hoe die laatste categorie gevoed wordt vanuit de sociale media, door gifmenger…
Podcast: Van Odessa naar Velsen
Laten we het de Poetin-paradox noemen. Hoe harder de Russische president aan zijn imago van machtig, mannelijk en potent staatshoofd werkt – denk aan P…