Drie vragen aan... fotograaf/filmer Sahin Sisic

ben ik in Breda doorgegaan met filmen, op straat, zoals altijd. Het is inderdaad toeval, dat ik die twee steden in lockdown nu bijeen kan brengen in één film – als je tenminste in toeval gelooft.’ U was eigenlijk bezig met een film over Srebrenica. ‘Ik was bezig met de speelfilm Srebrenica: A Voice from the Mountain, maar het was er te stil, iedereen is er bang voor corona. Omdat ik altijd film- en fotocamera bij me heb, ben ik Sarajevo de situatie en leven onder corona gaan vastleggen. Vervolgens deed ik hetzelfde in Nederland, meestal in Breda. Ik denk erover om een documentairefilm over corona-tijd te maken, hoe ik het heb gezien en beleefd in Bosnië (Sarajevo) en hier in Nederland. Of het echt zo ver komt, hangt ervan af of ik een producent of coproducent kan vinden. Het zou een film worden over wat ik zie, wat ik voel, welke mensen ik ontmoet in de lege straten van Sarajevo en Breda. De titel is Tales From Empty Streets, het zijn de lege straten die het verhaal vertellen.’ Gaan we iets leren van deze crisis? ‘Ja, ik denk het wel. Er is iets gebeurd bij de mensen, ik hoor het als ik met ze praat. Ze zijn anders naar de natuur gaan kijken. Ze zijn dieper gaan nadenken over het materialisme dat hen omringt. Ook de daklozen merken het, in de parken. Op de banken zijn maar weinig plekken vrij, vanwege de onderlinge afstand. Daardoor hebben de mensen aandacht voor hen, en komen ze met elkaar in contact.’ (WS) Bekijk hier het aangrijpende meesterwerk Planet Sarajevo (1995) van Sahin Sisis: