Editorial - Jaloersmakend

mogelijkheden van het leven overvraagde dertiger of veertiger die nooit zeker is of die het ‘gemaakt’ heeft? Laat hem of haar dat interview lezen.  Als de voorbeeldige millennial die ik zelf ben, doe ik graag aan zelfonderzoek. Ook in dit geval: betekent mijn affiniteit met het uitstellen van een antwoord dat ik laf ben? Vraagt niet juist deze tijd, waarin voortdurend met de waarheid wordt gesjoemeld, aan iedere kunstenaar, en ook aan mij als hoofdredacteur, om rap een repliek en een standpunt paraat te hebben?  Op zo’n moment kan ik wel jaloers worden op de assertiviteit van de groep ‘provincialen in de Randstad’ die Jos Palm in het titelverhaal van deze Zout voor ons schetst. Geïnspireerd door Maria Vlaars’ biografie over Joost Zwagerman heeft Palm schrijvend teruggedacht aan een groep studiegenoten, onder wie Frans Smits, later hoofdredacteur van het Historisch Nieuwsblad. De brandstof voor hun vrijpostigheid, zoals Palm met even amicale als zelfkritische pen beschrijft, was de wens om hun komaf te ontgroeien. ‘We waren niemand en we kwamen uit niemandsland. Onze hoogmoed was ons voertuig en die hadden we opgelopen in de provincie.’ In echte interacties krijg je zelden een pasklaar antwoord Hoe jaloersmakend ook, de assertiviteit van die jongemannen zou uiteindelijk niet bij me passen. Trouwens niet, omdat ik vrouw ben. De aanname dat vrouwen van nature ‘sensitiever’ en ‘minder carrière-gedreven’ zijn dan mannen en dat daarom de wereld automatisch beter wordt zodra een vrouw het voor het zeggen heeft – die gedachte lijkt me een gevaarlijk dwaalspoor. Dat ook de museumwereld zich op dit spoor beweegt, is het thema van onze gastbijdrage door Dingeman Kuilman. Ik ben benieuwd hoe u hierover denkt.  Terug naar het zelfonderzoek. Generatieve AI en chatbots doen ons misschien geloven dat communicatie, en misschien wel de hele wereld, een logica van vraag en antwoord volgt. In mijn échte interacties krijg ik zelden een pasklaar antwoord. In het echte leven zijn nog steeds die boeken, podcasts, voorstellingen en gesprekken de leukste, die mij meenemen op complexe denkpistes en in creatieve universa. Is dit herkenbaar? Dan bent u bij ons, bij Zout, op de goede plek. Titelfoto: Frans Smits in de jaren tachtig. foto familiearchief Ina Smits