Hoor je je gewicht op je voeten te voelen? – Posttraumatisch theater van Studio Dooie Mus
Onder de naam Studio Dooie Mus maken Lindsay Zwaan en Jelle Stiphout posttraumatisch…
Een mengeling van trots en littekens – De doorbraak van Mounir Eddib
Mounir Eddib beleefde dit jaar een droomstart als kunstenaar. Vers van de kunstacade…
2025 in scherven: – Joep Vossebeld, ‘Deze is voor jou!’
Ik loop door Maastricht met een groep studenten van de Toneelacademie. Het is een op…
Een jaar in scherven: Poëzie als confetti – Joep Vossebeld blikt terug
Een mailtje van een zekere Brenda, ze werkt voor de British Library in Londen: ‘Ik v…
Je moet doen wat nodig is – Interview met Agata Siwek
Agata Siwek beweegt zich in twee werelden, de Poolse en de Nederlandse. Het werk dat…
Een schuilplaats om de wereld te zien – Het atelier van Jeanny van Lieshout
Jeanny van Lieshout heeft een atelier aan huis, en een in een boerenschuur tussen de…
Layla Önlen, regisseur van haar eigen leven
Op jonge leeftijd ontdekte Layla Önlen de vrijheid van het podium als een plek waar …
Freek van Zoest voelt zich belemmerd door AI
Freek van Zoest (Wijchen, 1993) woont en werkt in een woongroep met 13 huisgenoten i…
‘Ik ben veel te graag alleen’ – Bericht uit het atelier van Joris Van de Moortel
Joris Van de Moortel is niet tegen verkopen, niet tegen galeries, niet tegen tentoon…
Misschien zijn alle keuzes wel grote keuzes – Kunstenares Elisa Verkoelen droomde over haar grootmoeders huis
Elisa Verkoelen tekent, verzamelt en schrijft. De afgelopen jaren werkte ze in alle …