No-nonsense
Het was mijn tweede jaar academie toen een nog jonge Fons Haagmans als invaller tijdelijk de honneurs waarnam voordat hij een studiereis naar Rome zou …
Bits
Een samenspel zonder betekenis
In 2016 maakte ik een klein paneeltje. Zomaar wat. Met verschillende materialen puzzelde ik met louter geometrische vormen een samenspel zonder me inho…
Ademend katoen, half transparant
Mijn eerste en laatste narcose ondervond ik op mijn achttiende in Geldrop tijdens een kijkoperatie aan mijn knie vanwege een afgescheurde kruisband. Wa…
Ik vul het zelf in
Van mijn dromen kan ik me zelden iets herinneren. Heel af en toe slingeren er op het moment van ontwaken nog wat flarden door mijn hoofd waarvan totaal…
Nooit meer over de rooie
Op een dag. Ik bedenk me dat nogal wat dingen die ik doe, gewoon gedaan worden. Zoals dat gaat. Maar dan een steen. Stel ik ben versteend en lig …
Mijn eigen waarheid
Zoals nogal wat voornemens gepland worden voor het nieuwe jaar, wordt aan het eind de balans opgemaakt van het voorafgaande. De accountant is bij uitst…
Blijven lopen
Sinds we ruim 15 jaar geleden een hond in huis namen, ben ik aanzienlijk meer gaan wandelen. Maar behalve de noodzakelijke uitjes voor Laika, de hond d…
Voorbij het eigenlijke doel
Als kind keek ik met verbazing en verwondering naar de naaipatronen die mijn moeder verknipte tot afzonderlijke stukken welke, eenmaal “gekopieerd” naa…
Alles of niets
De week begint met de wetenschap dat ik voorlopig geen avondcursisten zal begeleiden in hun creatieve bezigheden. Het einde van deze “voorlopige” pauze…
Achter elke teller zit een mens
Wie momenteel een krant openslaat of tv aanzet wordt bedolven onder cijfers en statistieken aangaande besmettingen, ziekenhuisbed-tekorten en IC-opname…